เกิดอาการว่างอย่างแรง  ขณะนี้ กะลังเรียนคอม อยู่ที่ร.ร.  ก้อเลยมาอัพสเปซ อ้ะ

เผอิญว่าเพื่อนๆ มานเอา I Like  มาอ่านกาน  เราก้อเผอิญไปเจอกลอนโดนๆ  ก้อเลยเอามาอัพซะเยย

 

 

ไม่รู้ความรู้สึกที่มีวันคืออะไร

เรียกว่ารักได้ไหม  เมื่อมันไม่ตรงคอนเซ็ปต์แบบนี้

ไม่ได้หน้าแดง  ใจสั่นิ แถมยังหาเรื่องกัดกันทุกที

แล้วความรู้สึกดีดีคืออะไรที่ให้เธอ

อยู่กับเธอ  แล้วมีความสุข  และยิ้มได้

แม้ยามร้องไห้ยังมีเธอคอยปลอบใจเสมอ

ตอนมีปัญหา  คนเข้าใจก็ยังเป็นเธอ

ใจเลยเบลอๆ  ไม่รู้ตกลงมันยังไง ?

ถ้าความเข้าใจที่เกิดขึ้นเรียกว่าว่า "ความรัก"

ถ้านิยามที่รู้จักคือ  ความรักเป็นความสุขที่รู้สึกได้

ถ้านิยามรักเป็นรอยยิ้มแบ่งบานที่ไม่เคยมีให้ใคร

ฉันคงมั่นใจ  กระซิบใกล้ๆ แล้วบอกรักเธอ

มองพระจันทร์ทีไรก็ไร้ค่า

มองท้องฟ้าดวงดาวที่อยู่ใกล้

มองพระอาทิตย์ที่ส่องแสงอยู่ร่ำไป

มองทีไรก็ไร้ค่าถ้าไร้เธอ

ไม่รู้เป็นอะไร

รู้สึกได้ว่าใจอยากเห็นหน้า

แม้เธอนั้นไม่เคยหันมาสบตา

ได้เห็นหน้าแค่นี้ก็ดีใจ

ไม่รู้ว่าทำไมเป็นแบบนี้

ความรู้สึกดีดีมาจากไหน

ไม่ว่าใครจะเรียกว่าอะไร

ขอเรียกว่ารักได้ไหม.....เธอคนดี

การให้อิสระ  ไม่ได้แปลว่า ละเลย

ความไว้วางใจ  ไม่ได้แปลว่า ไม่ใยดี

 

                    **ควรมีระยะห่าง  เว้นที่ว่างระหว่างกัน

                                                                        ไม่สัญญา  ว่าจะไม่ทำเธอเสียใจ